در سراشيبي جاده اي تند ميروي مواظب باش اگر سگي را زير گرفتي اندكي هم براي زندگي گريه كن....علی بهار ........سمفونی خاموش سگها ....راننده بی هیچ احساس و دغدغه ای به راهش ادامه می دهد گویی کلوخی را زیر گرفته بود... چپ و راستی می شود و سپس باز هم جاده است که او را با خود می برد ،سگ زرد آخرین زوزه زندگی را به بلندی هرچه تماتر می کشد وتمام!... خودروکه دورتر می شود همه اتفاقات برای لحظه ای دنیایت ر

سروده شور جهان جهان شور شیرینی ست مثل یک ذهن زیباصدایم میزنیهرجا که باشمبرمیگردمآنگاه بسان قمریان عاشقبا همه اشتیاقمدر بوسه هایت فرو می رومزندگی بی آرایش زمستانبهار نمی شودماهشهر ع-بهار سلسله موی هستی هیچ پرنده ای برای مرگ یا زندگی قصه ای ننوشت ...شعری هم نسرود ...هرتصوری زشت یا زیبا ساخته ذهن ماست وهر کدام از ما تمثیلی در اندازه قد و قواره خود از هستی می کشیم و بعد بی آنکه فرصت براندازش را داشته

من از اوهام شماهیچ ناخنکی حتی به ارث هم نبرده امداشته های منهمین ها بودهدل صد پاره از تیپای زمانهو خیالی آسوده از فردای خویشیا هر لحظه که شما فرماییدآزموده ها را آزمودمنرفته ها را رفتماما نتیجه همیشه مثل چهارده ساله گیعاشق بود بی آنکه در پی بیش و کم ستاره و شب باشمیا در قامت اسب بالداردر آسمانها پرواز کنمیا چون پری دریایی از آبهای جهان بگذرم در همین پارکی که نشسته امبا کلاغها و گربه های بسیاریم

بعضی نویسنده ها وآثارشان تاثیر آنی بر خواننده دارند می خوانی و بعد تمام چنانکه همه کسانی که اهل خواندن کتاب هستند این تجربه ها را داشته اند بی انکه تاثیرو بازتابی از اثربرای آینده در ذهنشان مانده باشد مثل خواب هایی که می بینیم فقط بدرد فراموشی و خاموشی میایند زیرا که این آثار و خوابهای ما حادثه نیستند یک اتفاقند با صفت کوچک اما آنجا که خاطرات شکل می گیرند و در ضمیر آدمی به ماندگاری می رسند ح